கோட்டை விட்ட கருணாநிதி

கோட்டை விட்ட கருணாநிதி

திமுக அரசாங்கம் இரண்டு முறை ஈழத்தமிழருக்காக தனது ஆட்சியை காவு கொடுத்தது. இந்த தியாகம் பலமுறை அதன் தலைவர்களால் மேடைகளில் முழங்கப்பட்டு வந்தது. கடந்த மாதம் சட்டமன்ற கூட்டத்தொடரில் கூட இதைப்பற்றி குறிப்பிட்ட கலைஞர் கருணாநிதி இன்னுமொறு முறை இதற்காக ஆட்சியை இழக்கத்தயார் என்று கூறினார்.
கடந்த இரண்டு முறை திமுக இலங்கைப்பிரச்சனையை வைத்து ஆட்சியை இழந்தது அந்த கட்சி விரும்பி செய்தது அல்ல. மாறாக திமுக தலைவர்களின் கூற்றுபடியே பார்த்தால் அந்த டிஸ்மிஸ்கள் அநியாயமானவை. ஆனால் இந்த முறை திமுக தானாகவே முன்வந்து இலங்கை பிரச்சனைக்காக வேண்டி தனது ஆட்சியை தியாகம் செய்ய வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது. ஆனால் கருணாநிதி அதனை பயன்படுத்தாமல் கோட்டை விட்டு விட்டார்.
பாராளுமன்ற தேர்தலுக்கு நான்கு மாதங்கள் தான் உள்ளது. மாநிலத்திலும் கூட்டணி கட்சிகளை நம்பி ஆட்சி செய்ய வேண்டிய கட்டாயம். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் கிளிநொச்சி மீது இலங்கை ராணுவம் தாக்குதலை தீவீரப்படுத்தும் முன்னர் கலைஞர் தனது ஆட்சியை இலங்கை தமிழர்களுக்காக தியாகம் செய்ய முன்வந்திருந்தால் அவருக்கு பெரிய நஷ்டம் ஏற்பட்டிருக்காது. ஆனால் நசுக்கப்பட்ட இலங்கை தமிழ் இனத்திற்கு பெரிய லாபம் கிடைத்திருக்கும்.

இன்றைய சூழ்நிலையில் சோனியா காந்தி திமுகவை விடவே முடியாது. சிலர் சொல்லுவது போல சோனியா காந்திக்கும் இலங்கை தமிழர் விசயத்தில் பலி வாங்கும் எண்ணம் இல்லை. இந்த சூழ்நிலையில் திமுக கொஞ்சம் கண்டிப்பாக நடந்து கொண்டிருந்தால் இன்றைக்கு தமிழர்களின் எதிரிகள் மகிழ்ச்சி அடைவதற்கான சூழ்நிலை உருவாகி இருக்காது. மத்திய அரசு இவ்வளவு மெத்தனமாக செயல்பட்டதற்கு முக்கிய காரணம் கருணாநிதியின் மிரட்டல் வெறும் பொழுதுபோக்கு என்று அது எண்ணியது மட்டுமே.
இந்திய வெளியுறவுச் செயலாளர் மேனன் மற்றும் வெளியுறவு மந்திரி பிரனாப் முகர்ஜி ஆகியோரின் கொழும்பு பயணங்கள் இதை இன்னும் உறுதி செய்கின்றன. மேனனும்,பிரனாப்பும் இலங்கை ராணுவத்தின் வெற்றியை பகிர்ந்து கொள்ளத்தான் இலங்கை சென்றனர் என்ற சிங்களவர்களின் பேச்சை கருணாநிதி கூட மறுக்க முடியாது. இதில் இந்த இருவரும் கருணாநிதியிடம் ஆலோசனை செய்த பின்னர் தான் இலங்கை சென்றனர் என்பது ஒரு கேளிக்கூத்தின் உச்சகட்டம்.
திமுகவின் உள்ள பலருக்கு கலைஞர் இலங்கை பிரச்சனையில் சிறப்பாக செயல்படவில்லை என்ற உணர்வு உள்ளது. வரும் தேர்தலில் அது கட்டாயம் அது பிரதிபலிக்கும். பாராளுமன்ற தேர்தலுக்கு முன்னர் வாக்குகளை மனதில் வைத்து மத்திய அரசு இலங்கை தமிழர் பிரச்சனையில் சில நாடகங்களை போடலாம். ஆனால் அது எந்த அளவு மக்களிடம் எடுபடும் என்பது டாக்டர் ராமதாஸ், திருமாவளவன் கைகளில் தான் உள்ளது.

இந்திய வெளியுறவு செயலாளர் எதற்காக கொழும்பு சென்றுள்ளார்?

பாவப்பட்ட இலங்கைத்தமிழர்களும் மரத்துப்போய் நிற்கும் இந்திய அரசும்

இன்றைக்கு தினமலர் தலைப்பு செய்தியை படித்த உடன் அந்த பத்திரிகையின் தமிழ் எதிர்ப்பு கோமாளித்தனம் வெளிப்பட்டு நிற்பதுடன் அதனுடன் சேர்த்து இந்திய அரசாங்கம் தமிழர்களை எப்படி முட்டாள்களாக நினைப்பதையும் நிர்வாணமாக காட்டியுள்ளது.

இலங்கை பிரச்சனையில் தொல் திருமாவளவன் இருக்கும் உண்ணாவிரதத்தை நாடகம் போல் சித்தரிக்கும் தினமலர் செய்தி இந்திய வெளியுறவுத்துறை செயலரின் இலங்கை பயணத்தை சிரத்தை மிகுந்த ஒரு பயணம் காட்ட முயன்றாலும் அதில் அடுத்த பத்தியியேலே சாயம் வெளுத்து போய் நிற்கிறது.

இலங்கைக்கு இந்திய வெளியுறவுத்துறை செயலாளர் போர் நிறுத்தத்திற்கு செல்லவில்லை. அவர் பயணம் முடிந்த அளவு இலங்கையை திருப்திப்படுத்தவே நடக்கிறது என்பதை சொல்லும் தினமலர் இதை நாடகம் என்று சொல்லாமல் திருமாவளவன் உண்ணாவிரதத்தை நாடகம் என்று சொல்லுகிறது என்றால் இப்படிப்பட்ட பத்திரிகைகள் தரம் எப்படி இருக்கிறது.

இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள இந்த நிலை குறித்து உலகத்ததமிழர்கள் அனைவரும் தூக்கத்தை தொலைத்துக்கொண்டிருக்கும் போது கருணாவின் காட்டிக்கொடுக்கும் பேட்டியை போட்டால் கூட பத்திரிகை சுதந்திரம் என்று சொல்லி சகித்துக்கொள்ளலாம். நாடக பாத்திரங்களை மாற்றி போடுகிறது என்றால் இப்படிப்பட்ட பத்திரிகைகளை தமிழகத்தின் முன்னணி பத்திரிகை என்று சொல்லுவது தமிழர்களுக்கு தான் கேவலம்.

இலங்கை பிரச்சனையில் இந்தியால் என்ன செய்யமுடியும்? ஒன்றும் முடியாது என்பதை விட புலிகள் முற்றிலும் அழிக்கப்படும் வரை இந்தியா ஒன்றுமே செய்யாது என்பது தெரிந்தது. தமிழர்களை கூண்டோடு அழிக்க வெறிகொண்டு அழையும் , தமிழக தலைவர்களை அரசியல் கோமாளிகள் என்று சொன்ன இலங்கை தளபதி சரத்தை சிறந்த இராணுவ தலைவர் என்று பாராட்டிய இந்திய வெளியுறவு செயலாளர் எதற்காக கொழும்பு சென்றுள்ளார். சரத்தை நேரில் பாரட்டவா?

இந்த விவகாரத்தில் இலங்கை தமிழர்களை விட பாவப்பட்டவர்களாக தெரிவது பலமின்றி புதுடெல்லியை பார்த்து நிற்கும் தமிழக அரசியல் தலைவர்கள் தான்.

இலங்கையில் ஈழர் பலி

இலங்கையில் ஈழர் பலி

மும்பை இலக்கிய உலகின் ஒரு விடிவெள்ளி. பல்வேறு கவிதை தோட்டங்களுக்கு சொந்தக்காரர், அன்பர், நண்பர் திரு. முகவைத்திருநாதன் அவர்களின் ஈழத்தமிழர் பற்றிய கவிதை கண்ணீர் ஒன்று இதோ:

உருளும் உலகின் ஒவ்வோர் அங்குலமும்
உருவாகி இருக்கும் ஒவ்வோர் உயிர்க்கும்
புழுவென அவைவாழ புகழிடம் ஆகுமே ( அவையாவும்)
உலகின்மேல் தாம் கொண்ட உரிமைகள் பாடுமே

உன்னைப்போல் பிறரையும் எண்ணிப்பார் தெரியும் ( அதுயிம்)
மண்ணுளோர் மனமிருப்பின் மற்றவை மறையும்
தனக்கொன்று பிறர்க்கொன்று புறம்பேசித்திரியின்
கணக்குள் அடங்கா பிணக்குகள் பிறக்குமன்றோ

பரமுள நீதிதனை பலமுளான் மீறலாமோ
அறமற்றவன் பீடமேறின் அநீதியே நீதியாமோ!
அரக்கனென அவனைச்சொல்ல அகிலம் தயங்கலேனோ
சிரமற்றார் போலுலகு இருநாக் கேற்பதேனோ!

உடமை உரிமை தன்மானம் பறிபோகும்போது
கடமை எதுவெனில் உரிமைக்காய் உயிர்த்தலே
உடலுயிர் அனைத்தும் உரிமைக்காய் நீக்குவர்
விடலுயிர் உரிமைக்காய்மேலான தென்றே

கண்முன் அநீதிகண்டும் கண்பட்டி கட்டலாமோ ( கண்டும்)
பின்திரும்பும் பழக்கம் பெடையர்க்கன்றோ சொந்தம்!
கயமையின் காட்டுத்தீயில் ஈழர்பலி போகலாமோ!
நயவஞ்சக நியத்தாலே நீதிசாம்பல் ஆகலாமோ!


கண்முன் அநீதிகண்டும் கண்பட்டி கட்டலாமோ

மீண்டும் ராஜ் தாக்கரே…

என்னை கைது செய்து பாருங்களேன் என்று மகாராஸ்ட்டிரா நவ்நிர்மன் சேனா தலைவர் ராஜ் தாக்கரே விடுத்த மிரட்டலுக்கு ( உண்மையைச்சொன்னால் வேண்டுகோளுக்கு) இணங்க மகாராஸ்ட்ரா அரசாங்கம் தங்களிடம் போலீஸ் துறை என்று ஒன்று உண்டு என்பதை நிருபித்துள்ளது. கடைசியாக எல்லா கட்சிகளும் செய்த ஆர்ப்பாட்டம் தாங்காமல் இனி வழியே இல்லை என்று மாநில அரசாங்கம் ரத்தினகிரியில் வைத்து இன்று அதிகாலை ராஜ் தாக்கரேயை கைது செய்துள்ளது.

அரசியல் கட்சித்தலைவர்களை அதுவும் அடாவடி அரசியல் நடத்துபவர்களை கைது செய்வது கொஞ்சம் கஷ்டம் தான். பால்தாக்கரே போன்றவர்களை கைது செய்தால் அடுத்தவர்களை அந்த கட்சியினர் அடிப்பார்கள். தமிழகத்தில் சில கட்சித்தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டால் அந்த கட்சியினர் தங்களைத்தானே மண்ணென்ணை கேன் வைத்து அழித்துக்கொள்ளுவார்கள். தற்கொலை கலாச்சாரத்தை உலகிற்கு அறிமுகம் செய்த பாரம்பரியத்தின் இரத்தங்கள் என்பதின் வெளிப்பாடோ என்னவோ?

பொதுவாக இப்படி தலைவர்கள் கைது செய்யப்படும்போது ஏற்படும் கொந்தளிப்பை வைத்துத்தான் அவர்களின் பலம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை கணிக்கப்படுகிறது. ஜெயலலிதா ஆட்சியில் கருணாநிதி நள்ளிரவில் கைது செய்யப்பட்ட அன்று சென்னையில் பெரிய அளவில் வன்முறை எதுவும் இருக்கவில்லை. அதை வைத்து திமுகவிற்கு சென்னையில் கூட ஆதரவு இல்லையோ என்று சந்தேகித்து எழுதிய பத்திரிகைளும் இருக்கின்றன. ஆனால் இந்த கைது தான் திமுக மீண்டும் ஆட்சி பிடிக்க உதவிய முதல் படி என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். அந்த கைதை சன்டிவி கதற கதற காட்டி கிட்டத்தட்ட ஒருவகையான மனநோயையே சிலருக்கு உண்டாக்கியதையும் இங்கு மறக்க முடியாதது தான்.

இப்போது ராஜ் தாக்கரே கைது செய்யப்பட்டுள்ளார். தான் கைது செய்யப்பட்டால் மகாராஸ்டிரா பத்தி எரியும் என்று அவர் மிரட்டினார். ஆனால் இதுவரை எதுவும் பத்தி எரியவில்லை, சிவசேனாவினரின் வயிற்றெரிச்லைத்தவிர.

ராஜ் தாக்கரே சொல்லுவதில் நியாயம் இருக்கிறதா என்று பார்த்தால் ஆம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். ஆனால் அதற்கு அவர் கையாளும் வன்முறை தான் முகத்தை சுழிக்க வைக்கிறது. இந்தி பேசாத வடஇந்திய மாநிலங்கள் தேசிய ஒருமைப்பாடு என்ற பெயரில் தொடர்ந்து விட்டுக்கொடுத்தமையால் வந்த கேடுகள் இது.

மகாராஸ்டிராவில் மராத்தி பேசுகிறார்கள். குஜராத்தில் குஜராத்தி பேசுகிறார்கள். ஆனால் இந்த இரண்டு மாநிலங்களிலும் பிராந்திய மொழி திரைப்படங்கள் மருந்துக்கு தான் உள்ளது. திரைப்படங்கள் மட்டும் இல்லாமல் பல்வேறு துறைகளில் மராத்தி மற்றும் குஜராத்தி கலாச்சாரங்ளை இந்தி அழித்துள்ளது. இன்றைக்கு மும்பையை எடுத்துக்கொண்டால் இங்கு வாழ இந்தி கட்டாயம் தேவை. ஆனால் மராத்தி தேவையில்லை. இப்படி சென்னையில் ஒருநிலை வந்தால் நமக்கு எப்படி இருக்கும்?


ராஜ்தாக்கரேயின் இந்த அரசியலால் பிராந்திய கலாச்சாரங்கள் வலுப்பெறுபவதற்கான வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது என்பது மகிழ்சிக்குரிய ஒரு விசயம் . ஆனால் ராஜ்தாக்கரே மராத்திய கலச்சாரம் பற்றி கவலைப்படும்போது அதில் ஆதிகால மனிதனின் வன்முறையை ஆயுதமாக்குவது தான் கவலை தருகிறது.

ரயில்வேக்கள் இந்தியை பரப்பும் கருவிகளாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ரயில்வேக்களில் வட இந்தியர்கள் தான் அதிக அளவில் வேலைக்கு அமர்த்தப்படுகின்றனர். பல வேலைவாய்ப்பு அறிவிப்புகள் இந்தியில் மட்டும் வெளியிடப்படுகின்றன. சமீபகாலமாக பீகாரைச்சேர்ந்தவர்கள் பெருமளவில் வேலைக்கு சேர்க்கப்படுகின்றனர். இதற்கு பல புள்ளியியல் ஆதாரங்கள் உள்ளன. இவைகள் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவையே.

தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் பெயரில் பிராந்திய நலன்களை காவு கொடுக்கக்கூடாது. சென்னைக்கு வரும் ஒரு வெளிமாநிலத்தவர் விரைவில் தமிழ் கற்றுக்கொண்டு தமிழில் பேசுகிறார். மும்பைக்கு வரும் ஒரு வெளிமாநிலத்துக்காரர் மராத்திக்கு பதிலாக இந்தி கற்றுக்கொள்ளுகிறார். இது மராத்திய கலாச்சாரத்தை அழித்து விடும் படிக்கல்.

குஜராத்தியர்கள் தங்கள் மொழியை காவு கொடுத்து இந்தியை ஏற்றுக்கொண்டதால் அவர்களுக்கு வியாபார பலன்கள் கிடைத்தது , ஆனால் மராத்தியர்களுக்கு ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை.

எனவே ராஜ் தாக்கரேயின் உணர்வுகளை வரவேற்கிறோம். ஆனால் அதற்கு கையாளும் வழிமுறைகளை கண்டிக்கிறோம். இதற்கு பதிலாக ராஜ் தாக்கரேயின் அலுவலகங்களில் அடுத்தவர்களுக்கு இலவசமாக மராத்தி சொல்லிக்கொடுத்தால் அது அவரின் கொள்கைகளுக்கு இன்னும் வலு கொடுக்கும்.

கருணாநிதி என்ன செய்வார்?

இலங்கை தமிழர் பிரச்சனையில் தமிழக முதலமைச்சர் கலைஞர் கருணாநிதி என்ன செய்யபோகிறார் என்பதை விட அவர் என்ன சொன்னாலும் அதை எதிர்மறையாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று என்று பெரிய கூட்டம் காத்திருக்கிறது.
இன்று காலையில் ஏழு மணிக்கு என்டிடிவி ஆங்கில செய்தி கருணாநிதி இலங்கை தமிழர் பிரச்சனையில் மத்திய அரசியலிருந்து விலகுவதவாக மிரட்டல் என்று செய்தி வெளியிட்டது. அவர் அப்படி சொன்னது உண்மை தான். ஆனால் கலைஞர் டிவியில் ஏழரை செய்தியில் அந்த மிரட்டல் பற்றி ஒன்றுமே குறிப்பிடப்படவில்லை.
இலங்கை தமிழர் பிரச்சனையில் கருணாநிதியால் அல்லது மத்திய அரசால் கூட இப்போது பெரிதாக ஒன்றும் செய்து விடமுடியாது என்ற கனமான உண்மை ஒருபுறம் இருந்தாலும் கிளிநொச்சியை இலங்கை ராணுவம் நெருங்கும் போது அது இந்தியாவில் ஒரு சலசலப்பையும், தமிழகத்தில் மற்றுமொரு கேளிக்கூத்தையும் உருவாக்கும் என்பது எதிர்பார்த்தது தான்.
இலங்கை தமிழர்களுக்கும் தமிழக தமிழர்களுக்கும் உள்ள உறவு தொப்புள் கொடி உறவு என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாதது தான். பக்கத்து ஊர் மாதிரி அருகில் இருக்கும் இலங்கையில் நம்மவர்கள் கூண்டோடு அழிக்கப்படுவதை காணும் போது உண்மை தமிழர்களுக்கு நெஞ்சம் பிழியப்படுவது உண்மை தான்.
ஆனால் தற்போதைய சர்வதேச அரசியல் சூழ்நிலைகளில் இந்த பிரச்சனையில் இந்திய அரசால் கூட ஒன்றுமே செய்யமுடியாது. தமிழர்களை கொல்லாதே என்று ஒரு கண்துடைப்பு நாடகத்தை மட்டுமே நடத்திட முடியும்.
இலங்கை தமிழர்கள் விசயத்தில் அதிகபட்சம் நாம் செய்யக்கூடியது, தமிழகத்தில் உள்ள அனைவரும் ஒட்டுமொத்தமாக இந்த இனப்படுகொலையில் இடிந்து போய் இருக்கிறோம் என்று காட்டுவது மட்டும் தான். மற்றபடி இந்த பிரச்சனையை வைத்து தமிழகஅரசியல் கட்சிகள் அனைத்துமே செய்யக்கூடிய கேலிக்கூத்துக்கள் இந்த நம் வலியை இன்னும் கூட்டத்தான் முடியும்.
ஆனால் இதில் ஒன்றை நாம் யாரும் மறுக்க முடியாது. கலைஞரும் இதை அரசியல் லாப ரீதியாக தான் பார்ப்பார் என்ற குற்றச்சாட்டு ஒரு புறம் இருந்தாலும் அவரை போன்று இன்றைய சூழ்நிலையில் வேறு யாரும் இதைக்கூட செய்ய முடியாது என்பது தான் உண்மை.

மும்பையில் தினகரனும் தினத்தந்தியும்

தமிழ் மும்பைக்கர்களுக்கு இன்றைக்கு ஒரு முக்கியமான நாள். ஆம் தமிழகத்தில் இதுவரை சேவை செய்து வந்த இரண்டு பெரிய நாளிதழ்களான தினகரனும், தினத்தந்தியும் இன்று முதல் மும்பையில் தங்கள் கடையை விரித்துள்ளன. மராத்திய முரசு, தினபூமி மற்றும் தமிழ்டைம்ஸ் என ஏற்கனெவே மூன்று பத்திரிகைள் இருக்கு புதிய இரண்டு பெரிய பத்திரிகைகளின் வருகை மும்பை தமிழர்கள் மத்தியில் ஒரு விறுவிறுப்பை உண்டாக்கியுள்ளது.

பொதுவாக தமிழகத்தை விட்டு வெளியே போன தமிழர்கள் தரத்துடனும் தமிழ் பண்பாட்டில் சிறிது வலிவுடனும் இருப்பார்கள் . ஆனால் மும்பையில் இது சிறிது மோசம் தான். மும்பை தமிழகர்ளுக்கு என்று அடையாளம் என்ன என்று கேட்டால் அதை கண்டுபிடிப்பது கொஞ்சம் கடினம் தான்.

மும்பைக்கு தமிழ் தலைவர்கள் யார் என்று கேட்டால் அவ்வப்போது வந்தார்கள் வென்றார்கள் என்ற தலைப்பில் லோக்கல் பத்திரிகைகள் தலைப்பிட்டு போடும் கட்டுரைகளை வைத்து தான் மதிப்பிட முடியும். இந்த பட்டியல் எப்படி தயாராகிறது என்பது ஒரு பெரிய வினோதமான விசயம். பத்திரிகையாளர்களை நன்றாக கவனிக்கத்தெரிந்த அல்லது பத்திரிகையாளரின் சாதி்க்காரர்ள் தான் இந்த சாதனையாளர்களின் பட்டியலில் பொதுவாக வருவார்கள். மாதத்திற்கு ஐந்தாயிரம் பத்திரிகையாளர்களுக்கு செலவழிக்கக்கூடிய பலர் தான் இன்றைக்கு மும்பைத் தமிழ் தலைவர்கள்.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் மும்பையில் தினகரனும், தினத்தந்தியும் இங்கு பலத்த ஆரவாரத்துடன் நுழைந்துள்ளன.மும்பை பெஸ்ட் பேருந்துகளில் தமிழில் தினத்தந்தி விளம்பரத்தை பார்த்தது கொஞ்சம் வித்தியாமாகத்தான் இருந்தது. இதுவரை இங்கு இப்படி தமிழ் விளம்பரங்கள் வந்ததில்லை என்பதை இங்கு குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது. தினத்தந்தி இப்படி முந்திக்கொண்டு வந்ததை முறியடிக்க தினகரன் தனது அசுர பலமான சன் டிவி நெட்வொர்க்கை பயன்படுத்தி தனது மும்பை வரவை உலகத்தமிழர்களுக்கெல்லாம் அறிவித்து பரவசத்தை கூட்டியது.

மும்பையை பொறுத்த வரையில் எத்தனை தமிழர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பது தமிழகத்தில் எந்த சாதியினர் எத்தனை சதவிகிதம் என்று கணக்கு சொல்லுவது போல சிறிது கடினமான விசயம். மேடைகளில் 15 லட்சம் , 20 லட்சம் தமிழர்கள் வாழுவதாக பலர் முழங்குகிறார்கள். ஆனால் மும்பையில் மொத்தம் ஒரு நாளைக்கு விற்பனையாகும் தினசரி எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட 35 ஆயிரம் பிரதிகள் தான். இந்த எண்ணிக்கையில் பங்கு போட்டு்க்கொள்ளத்தான் புதிதாக இரண்டு பேர்கள் வந்துள்ளார்களா என்றால் அந்த கேள்வியில் தான் இந்த இரு பத்திரிகைகளின் எதிர்காலம் மற்றும் மும்பை தமிழர்களினன்அடையாளம் அடங்கியுள்ளது.

மும்பையில் தமிழ் பத்திரிகை வாங்குபவர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருப்பதற்கு காரணங்கள் என்ன?
அ) பொதுஇடங்களில் கையில் வைத்து கொண்டு போகும் அளவிற்கு இங்குள்ள தமிழ் தினசரிகள் தரமானவை அல்ல. திருமண விளம்பரங்கள் மரண விளம்பரம் போல பலவேளை வருகின்றன.
ஆ) சிதறிக்கிடக்கும் தமிழர்களை தமிழ் பத்திரிகை சென்றடைவது ஒரு இயலாத காரியம்.
இ) தமிழ் தினசரிகள் தரமான செய்திகளை தருவதில்லை.
ஈ) மும்பை தமிழர்களில் புதிய தலைமுறையினருக்கு தமிழ் படிக்க தெரிவதில்லை.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் தினகரனும் தினத்தந்தியும் எப்படி தங்களையும் தமிழையும் வளர்க்க போகின்றன என்பது ஒரு மில்லியன் டாலர் கேள்வி தான். இதுவரை தமிழ் பத்திரிகைகள் வாங்காத குடும்பத்தினரை தங்கள் பத்திரிகையை வாங்க வைப்பதில் தான் இதன் வெற்றியின் ரகசியம் இருக்கு முடியும்.. புதியவர்களை எப்படி தமிழ் பத்திரிகை வாங்க வைக்கப்போகிறார்கள் என்பதில் தான் வியாபார யுத்தி அடங்கியுள்ளது.

திமுககாரர்கள் தினகரன் வாங்கக்கூடாது என்று கலைஞர் சொல்லி விட்டார். அவர் சொன்னதை திமுககாரர்கள் கேட்கவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருக்க மும்பை தினத்தந்தியை வாழ்த்தி தமிழக முதல்வரின் செய்தியை தினத்தந்தி வெளியிட்டு தினகரனுக்கு முதலிலேயே ஒரு செக் வைத்துள்ளது.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் இங்கு யார் ஜெயிக்கப்போகிறார்கள் என்று பார்க்கும் போது நடுநிலையில் இருப்பவர்கள் வேண்டுவது தமிழ் ஜெயித்தால் சரிதான் என்பது தான். இந்த பெரிய பத்திரிகைகளின் போட்டியில் ஏற்கனெவே உள்ள பத்திரிகைகள் எவ்வளவு காலம் தாக்குபிடிக்க போகிறது என்பது அடுத்த பெரிய கேள்வி???

மன்மோகன்சிங் தலை தப்புகிறது

நம்பி்க்கை வாக்கெடுப்பில் காங்கிரஸ் கட்சி எப்படியும் வென்று விடும் என்ற நம்பி்க்கையுடன் தான் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் ஜூலை 21ம் தேதி பாராளுமன்றத்திற்குள் நுழைந்தார். கடந்த ஒரு வாரமாக ஒவ்வொரு எம்பி ஓட்டும் இதுவரை இல்லாத மதிப்பு பெற யார் எந்த பக்கம் உள்ளார்கள் என்பது அவர்களுக்கே தெரியாத நிலையில் புதுடெல்லியே கலங்கிய ஒரு குட்டையாகி நிற்க அதில் மீன்பிடிக்க எல்லா அரசியல்வாதிகளும் வலையுடன் நின்றார்கள்.
இந்த நான்கு ஆண்டுகாலத்தில் நம்மைத்தவிர வேறு யாருக்கு தான் பயனாக இருந்தோம் என்ற எண்ணத்தில் இருந்த எம்பிக்களுக்கு கடைசியில் தங்களுக்கும் கடைசி காலத்தில் இப்படி ஒரு மரியாதை கிடைக்கும் என்பது கனவிலும் நினைத்து பார்க்க முடியாத ஒன்று. பங்குச்சந்தையில் விலை வீழ்ச்சி ஏற்பட்டாலும் தங்களின் மதிப்பு கூடித்தான் உள்ளது என்று ஒவ்வொரு எம்பியும் நினைக்கும் அளவிற்கு அவர்களின் கிராக்கி கூடிவிட்டது.
பணவீக்கத்தை காட்டி அடுத்த ஆட்சியை கைப்பற்றி விடலாம் என்று கனவு கண்டு கொண்டிருந்த பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கு அணுஆயுத ஒப்பந்த விசயத்தில் என்ன நிலை எடுக்க என்று தொடக்கத்திலிருந்தே குழப்பம் தான். இதை எதிர்ப்பது தனது வாக்கு வங்கிகளை பாதிக்கலாம் என்ற பயத்தில் இருந்த அக்கட்சிக்கு மாயாவதி இதில் உட்புகுந்தது அடுத்து என்ன செய்ய என்ற குழப்ப நிலைக்கு தள்ளி விட்டது.
காங்கிரசா அல்லது பாரதிய ஜனதாவா என்ற நிலை மாறி காங்கிரஸா அல்லது மாயாவாதியா என்ற தலைகீழாகி தாங்கள் மூன்றாம் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு விடுவோம் என்ற நிலைமை தாமரை கட்சிக்கு ஏற்பட்டது எதிர்பாராத ஒன்று தான். மாயாவதி பிரதமர் ஆக ஆதரவு தர மாட்டோம் என்றும் மாயாவதி விஸ்வருவத்தால் காங்கிரஸ் தான் பாதிக்கப்படும் என்று பாரதிய ஜனதா தலைவர்கள் அறிக்கை இடுவது இந்த பயத்தின் அடிப்படையில் தான்.
தேவகெளடாவும் அஜித்சிங்கும் காங்கிரசுக்கு எதிரணியில் சேர்ந்தாலும் மத்திய அரசு வாக்கெடுப்பில் தப்பிப்பதற்கு போதுமான எண்ணிக்கையை பெற்று விட்டது என்பதே பெரும்பான்மையோரின் எண்ணம். பிரதமர் உரை அந்த தன்னம்பிக்கையை வெளிக்காட்டு்றது என்றால் பிரணாப் முகர்ஜி பாராளுமன்றத்திலேயே தங்களுக்கு 276 எம்பி்க்கள் ஆதரவு உள்ளதாக சொன்னபோது எதிர்கட்சிகள் உறுப்பினர்கள் முகத்தில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் எழவில்லை. இதில் கடுமையான கொடுமை காங்கிரசுக்கு பாஜக மற்றும் சிவசேனா அதிருப்தியாளர்களின் ஓட்டுக்கள் தான். எப்படியோ மன்மோகன் தலை தப்புகிறது என்பது தான் இன்றயை நிலைமை